طبقه بندی روغن نارگیل

با توجه به روش های مختلف تهیه و مواد اولیه، روغن نارگیل به طور کلی به روغن نارگیل خام (روغن موی نارگیل)، روغن نارگیل تصفیه شده (RBD) و روغن نارگیل بکر (VCO) تقسیم می شود.

VCO مخفف VIRGIN COCONUT OIL است که در میان آنها VIRGIN به معنای حالت اصلی و طبیعی است. برخی ادبیات همچنین روغن نارگیل بکر را به عنوان روغن نارگیل اکولوژیکی اصلی یا روغن نارگیل طبیعی می نامند. در استان تایوان به آن "روغن نارگیل بکر" نیز می گویند. این بدان معنی است که روغن خالص و عاری از مواد خارجی است و اساساً رنگ و طعم اصلی را حفظ می کند و فرآیند فرآوری آن تا حد امکان ساده است.

1. روغن نارگیل خام

به روغن نارگیل ساخته شده از کوپرا (کوپرا توسط آفتاب خشک، دودی و حرارت دادن در کوره تهیه می شود) و فشرده یا استخراج می شود. به آن روغن موی نارگیل نیز می گویند. روغن نارگیل به رنگ تیره است و به دلیل اسیدیته بالا، طعم بد و بوی خاص آن را نمی توان مستقیما خورد و بیشتر در صنعت استفاده می شود.

2. روغن نارگیل تصفیه شده

به روغن نارگیل تولید شده از روغن خام نارگیل از طریق صمغ زدایی، اسید زدایی، رنگ زدایی، بو زدایی و سایر فرآیندهای تصفیه اشاره دارد. روغن نارگیل تصفیه شده اسیدیته، طعم و بوی روغن خام نارگیل را بهبود می بخشد، اما مواد مغذی غنی آن مانند ترکیبات فنلی، مواد آنتی اکسیدانی، ویتامین ها و غیره نیز به مقدار زیاد از بین می رود. روغن نارگیل تصفیه شده، بی رنگ و بی بو، بیشتر در صنایع آرایشی و بهداشتی و غذایی استفاده می شود. در زندگی، از آنجایی که روغن نارگیل تصفیه شده می تواند دمای پخت بالاتری را تحمل کند، برای مرغ سرخ شده و سیب زمینی سرخ کرده مناسب تر است.

3. روغن نارگیل بکر

به استفاده از پرس مکانیکی، پرس سرد با دمای پایین (بدون تصفیه شیمیایی، رنگ‌زدایی یا بوی‌زدایی)، که از گوشت نارگیل تازه بالغ استخراج می‌شود، نه کوپرا اشاره دارد. روغن را می توان به طور مستقیم خورد، دارای مزایای طعم خوب، طعم نارگیل خالص، بدون بوی خاص، تغذیه غنی و غیره است و می تواند برای پخت و پز و پخت غذا استفاده شود.

به بیان ساده، از آنجایی که گوشت نارگیل فرآوری نشده و فرآوری نشده است، روغن به دست آمده را روغن نارگیل "بکر" یا روغن نارگیل "فرا بکر" می نامند.